Zoo Wuppertal

De Zoo Wuppertal is een van de weinige dierentuinen waar je met een hangbaan naartoe kunt: station Zoo/Stadion van de beroemde Wuppertaler Schwebebahn ligt vlak in de buurt. De dierentuin zelf is een parkterrein van 24 hectare met oude bomen dat tegen een helling oploopt. Zo'n 2.200 dieren van ongeveer 320 soorten leven hier, onder wie olifanten, mensapen, grote katachtigen en pinguïns. Hij noemt zichzelf “Der Grüne Zoo Wuppertal” (de groene dierentuin), en dat klopt wonderwel.

Geschiedenis: van uitspanning tot wetenschappelijke dierentuin

De dierentuin werd aangelegd naar plannen van tuinarchitect Heinrich Siesmayer en geopend op 8 september 1881 met slechts 34 dieren, onder wie een beer en een paar wolven. In het begin stond het vermaak voorop; op de vijver van het huidige gibbonverblijf kon je kanoën. Tot de donkere kant van de beginjaren horen de Völkerschauen (mensententoonstellingen): in 1885 stierf hier de 17-jarige Aboriginal Sussy Dakaro, aan wie sinds 2017 een gedenksteen op de begraafplaats Sonnborn herinnert. In 1937 nam de stad de dierentuin over, en in 1946 vergaderde op het terrein een Brits militair gerechtshof voor het Natzweiler-proces, een oorlogsmisdadenproces.

Sinds de jaren negentig is de dierentuin grondig gemoderniseerd. In 1995 opende het olifantenverblijf, in 2007 kwam er een uitbreiding van ongeveer 4 hectare bij met verblijven voor leeuwen en tijgers. In een test van het tijdschrift Stern behaalde Wuppertal in 2008 de derde beste score van de grote Duitse dierentuinen.

Wat je er ziet

• Afrikaanse olifanten: de kudde leeft op een verblijf van 4.340 m²; sinds 2005 zijn hier meerdere jongen geboren. Vanuit het restaurant in de stijl van een jachthut kijk je rechtstreeks op het verblijf.
• Koningspinguïns: het in 2009 geopende verblijf is een van de grootste van Europa. Door een 15 meter lange acrylglazen tunnel zie je koningspinguïns en ezelspinguïns onder water voorbijschieten.
• Leeuwen en tijgers: het leeuwenverblijf gold bij de opening in 2007 als het grootste in een Duitse dierentuin. De Sambatrasse, een fiets- en wandelpad over een oude spoorlijn, loopt via de Tigertalbrücke dwars over het terrein.
• Mensapen: orang-oetans hebben sinds 2003 een buitenverblijf dat alleen met glas is afgebakend en dat je vanuit een kleine grot bekijkt. Daarnaast zijn er gorilla's en bonobo's.
• Aralandia: de in 2020 geopende grote vogelvolière van 1.100 m² loop je zelf in, tussen ara's, parkieten, Chileense flamingo's en vrij rondlopende pudu's.
• Sneeuwluipaarden: hun verblijf uit 2017 is ingericht als een verlaten bergdorp na een stortvloed van puin.

Goed om te weten

De dierentuin moet met een bijdrage van de Bondsregering van bijna 4,4 miljoen euro tot 2027 grotendeels klimaatneutraal worden. De takins in het Hirsch-Haus en de okapi's behoren tot de soorten die je in Duitse dierentuinen zelden ziet. De villawijk rond de dierentuin heet overigens naar hem Zooviertel.

Bereikbaarheid

• Schwebebahn: tot station Zoo/Stadion, dat in de buurt van de dierentuin ligt.
• S-Bahn: station Zoologischer Garten wordt aangedaan door de lijnen S8, S9 en S28.
• Bus: de lijnen 639 en 605 stoppen direct voor de hoofdingang.
• Auto: via de A 46, afslag Sonnborner Kreuz; naast het stadion ligt een grote parkeerplaats.

De actuele openingstijden en entreeprijzen vind je op de website van de stad Wuppertal. Neem stevige schoenen mee, want veel paden in de dierentuin zijn steil.

Tripto-tip

Combineer je bezoek aan de dierentuin met een rit in de Schwebebahn: ga bijvoorbeeld vanaf het eindpunt Vohwinkel of vanuit het centrum tot Zoo/Stadion en geniet van het traject boven de Wupper. Voor de dierentuin zelf kun je het best drie tot vier uur uittrekken. Het onderwaterraam van de pinguïns en de olifanten zijn geliefde vaste punten; kijk daar het best meteen in de ochtend.