Uttewalder Grund mit Felsentor

Tussen mosgroene zandsteenwanden wordt het pad steeds smaller, tot je uiteindelijk onder tonnenzware rotsblokken doorloopt die ooit naar beneden zijn gestort en tussen de wanden zijn blijven steken. Het Felsentor in de Uttewalder Grund behoort tot de oudste schilderachtige motieven van Saksisch Zwitserland: Caspar David Friedrich verbleef er rond 1800 en tekende de poort, later ook de Noorse schilder Johan Christian Clausen Dahl. Tegenwoordig loopt de Malerweg door de kloof, en de wandeling tussen Lohmen en Stadt Wehlen is een van de mooiste korte tochten in het Elbezandsteengebergte.

Geschiedenis: de oude weg naar de Bastei

Een “Grund” is in Saksisch Zwitserland een nauw, diep ingesneden dal, met of zonder beek. De Uttewalder Grund ontstond in de laatste ijstijd, toen smeltwater bestaande spleten in het zandsteen tot een kloof verdiepte. Hij is genoemd naar het dorp Uttewalde direct ten noorden ervan. Rond 1800 liep er alleen een smal pad doorheen; in 1804 beschreef een kroniekschrijver het als een “weinig betreden voetpad”. In 1835 werd de weg verbreed en van bruggen voorzien; het jaartal is niet ver van het Felsentor in de steen gehouwen. In 1837 opende het restaurant “Waldidylle” als zomercafé.

Tot de aanleg van de Elbtalbahn in 1851 was de route van Pillnitz via de Liebethaler Grund, Lohmen en de Uttewalder Grund naar de Bastei de belangrijkste toegang tot Saksisch Zwitserland. Reizigers en kunstenaars kwamen hier dus vrijwel allemaal langs, en velen beschreven de kloof in hun reisverslagen. Sinds 1990 maakt de Grund deel uit van het Nationaal Park Saksisch Zwitserland.

Wat je er ziet

• Het Felsentor: de ingeklemde blokken vormen een natuurlijke poort boven het pad. Strikt genomen ligt het volgens de huidige kaarten al in de aangrenzende Schleifgrund, boven de Waldidylle.
• De kloof: steile, deels overhangende wanden, mossen, varens en korstmossen bepalen het koele, schaduwrijke dal. Zelfs in de hoogzomer is het hier aangenaam fris. De beek in de Grund voert meestal nauwelijks water.
• Inscripties: op de rotsen vind je oude inscripties, zoals het jaartal van de aanleg van de weg en gedenkplaten.
• Klimrotsen: twee vrijstaande torens, de Bergfalkenturm en de Einsamer Turm, zijn klimtoppen.
• Gasthaus Waldidylle: het gebouw in de Grund staat er sinds 1790.

Ook botanisch had de Grund een bijzonderheid: in 1847 werd hier de Engelse tongvaren ontdekt, de oostelijkste bekende groeiplaats van deze zeldzame varensoort. Zo'n 70 jaar later was hij verdwenen.

Wandeling: van Lohmen naar Stadt Wehlen

De klassieke tocht begint bij de bushalte Lohmen Meißner Hochland en volgt de Malerweg via de Basteistraße, de Uttewalder Straße en de Brückwaldweg de Schleifgrund in. Bij het Felsentor wordt het dal het smalst, daarna gaat het door de Uttewalder en de Wehlener Grund omlaag naar Stadt Wehlen aan de Elbe. De route is ongeveer 5,9 kilometer lang, makkelijk en in ongeveer 1 uur en 40 minuten te lopen. Onderweg loont een korte omweg naar de Teufelsschlüchte (duivelskloven), en aan het eind het uitzicht van de burchtruïne Wehlen over het Elbedal.

Bereikbaarheid en parkeren

• Bus en trein: heen met buslijn 237 tot Lohmen Meißner Hochland, terug vanaf Stadt Wehlen met bus 238 of met de veerpont over de Elbe en de S-Bahn (S1) richting Dresden.
• Auto: omdat je niet naar je beginpunt terugloopt, zet je de auto het best bij het begin- of eindpunt en neem je voor het andere stuk de bus. De dienstregeling vind je bij het Verkehrsverbund Oberelbe.

De paden worden in de winter niet sneeuwvrij gemaakt; bij ijs heb je lichte stijgijzers (grödels) nodig. Na regen zijn de stenen in de Grund glad, stevige schoenen zijn onmisbaar.

Tripto-tip

Voor rustige foto's kom je vroeg op de dag. Ga voor de beste foto iets onder de poort staan, zodat mensen op het pad de grootte van de blokken laten zien. Wie meer tijd heeft, combineert de tocht met de Bastei, die vanaf hier via wandelpaden te bereiken is.