Schloss Solitude

Hertog Carl Eugen van Württemberg wilde een schuilplaats in zijn jachtgebied en noemde die “Solitude”: eenzaamheid. Het werd een rococo-lustslot met koepel, bordestrappen en terrassen op een heuvelrug ten westen van Stuttgart, waar een 13 km lange, kaarsrechte laan naar het residentieslot van Ludwigsburg begint. Schloss Solitude is klein maar rijk ingericht, en alleen al het uitzicht over het land vanaf het noordterras maakt de klim naar boven de moeite waard.

Geschiedenis: pronkbouw, schoolbank en veldhospitaal

Het slot werd gebouwd van 1763 tot 1769 naar plannen van Philippe de La Guêpière, en de hertog bemoeide zich er zelf mee. Aan de buitenkant ogen de gevels barok, binnen kondigen rustige, klassieke verhoudingen het classicisme al aan. Giacomo Casanova was onder de indruk van het weelderige hofleven en de uitgebreide theateravonden. Maar de bouw ging het budget van het hertogdom te boven, en al in 1775 verhuisde het hof naar Hohenheim.

Op de Solitude stichtte Carl Eugen in 1770 de latere Hohe Karlsschule, een eliteschool voor zonen van Württembergse families. Haar beroemdste leerling was Friedrich Schiller, wiens vader hier vanaf 1775 de hertogelijke tuinen beheerde. Later diende het slot als uitstapje, tijdens de oorlog van 1870/71 als lazaret en na 1918 als hotel. In de jaren zestig lekten de daken en waren de plafondschilderingen door het water bijna verwoest; van 1972 tot 1983 werd alles gerestaureerd. Sinds 1990 werken beursgenoten van de Akademie Schloss Solitude in de bijgebouwen.

Wat je er ziet

• De Weiße Saal: de feestelijke zaal onder de koepel is het hart van het slot.
• De slotkapel: een lichte zaal met zuilen en orgel, eerder elegant dan pompeus.
• De plafondschilderingen: de werken van Nicolas Guibal vieren het welzijn van het land; de meeste zijn na de waterschade zorgvuldig hersteld.
• De koepel: die wordt maar af en toe geopend, maar biedt dan het rondomuitzicht dat ooit het voorrecht van de hertog was.
• De Solitudeallee: die begint bij de noordelijke hoofdpoort en loopt, ondanks de heuvels, kaarsrecht naar Ludwigsburg. Daarom diende ze in 1820 als basislijn voor de Württembergse landmeting; een gedenkplaat in het slot noemt haar lengte: 13.032,14 m.

Rondleidingen, openingstijden en entree

De binnenruimten zie je alleen met een rondleiding. Standaardrondleidingen zijn er van woensdag tot en met zondag en op feestdagen, meerdere keren per dag.

• 1 april tot en met 31 oktober: kassa van woensdag tot en met zondag en op feestdagen 10.00–17.00 uur.
• 1 november tot en met 31 maart: alleen op zondag en op feestdagen 10.00–16.00 uur. Op 24 en 31 december gesloten.
• Entree met rondleiding: volwassenen € 7, met korting € 3,50, gezinnen € 17,50. Speciale rondleidingen, zoals de nachtrondleiding, kosten € 10.
• Slottuin: altijd geopend, gratis toegang.

Bezoekers vanaf 15 jaar gelden als volwassenen. StuttCard en Schlosscard worden geaccepteerd. In het slot mag je niet fotograferen.

Bereikbaarheid en parkeren

Het adres is Solitude 1, 70197 Stuttgart. Met de S-Bahn rijd je vanaf het Hauptbahnhof tot “Feuersee” en stap je daar over op bus 92 naar de halte “Solitude”. De grote wandelparkeerplaats aan de Bergheimer Steige is vanwege werkzaamheden tot nader order afgesloten; op loopafstand zijn er wel andere gratis parkeerplaatsen. Op het slotplein zelf mag je niet parkeren.

Tripto-tip

Reken voor de rondleiding, de terrassen en een wandeling op ongeveer anderhalf tot twee uur. Het slot is niet rolstoeltoegankelijk: de prachtvertrekken liggen op de eerste verdieping en er is geen lift, al is een bezoek met rollator wel mogelijk. Honden zijn alleen aan de lijn in de tuin welkom. Wie graag wandelt, volgt een stuk van de laan de helling af of loopt door de omliggende bossen; voor het contrast loont daarna een bezoek aan het residentieslot van Ludwigsburg aan de andere kant van de as.